گزارش، پایان دور نهم مذاکرات آمریکا &ndash طالبان؛ ژست توافق

نهمین دور از مذاکرات میان نمایندگان گروه طالبان و نماینده ویژه آمریکا برای صلح افغانستان شب گذشته در دوحه بدون حصول نتیجه ملموس پایان یافت.

گزارش، پایان دور نهم مذاکرات آمریکا &ndash طالبان؛ ژست توافق

به گزارش خبرنگاران، نهمین دور از مذاکرات میان کنندگان سیاسی گروه طالبان و زلمی خلیل زاد کننده ویژه آمریکا برای صلح افغانستان شب گذشته در قطر به سرانجام رسید.

از آغاز این مذاکرات تمام کارشناسان سیاسی و حتی طرفین مذاکره ابراز امیدواری کرده بودند که در این دور، توافق صلح میان آمریکا و طالبان نهایی شده و به امضا خواهد رسید با این حال سرانجام این دور از مذاکرات بدون حصول نتیجه ملموس نشان از آن دارد که همچنان اختلافات گسترده ای میان دو طرف باقی است.

مروری بر اختلافات

  1. بی شک مهم ترین نکته ای که پیرامون آن در مذاکرات بحث می شود، مسأله خروج کامل نیروهای آمریکایی از خاک افغانستان است. گروه طالبان بارها اعلام کرده است زمانی وارد توافق صلح خواهد شد که حتی یک نیروی نظامی خارجی در افغانستان باقی نمانده باشد. آنها حتی اعلام کرده اند که آمریکایی ها برای حفاظت از اماکن دیپلماتیک شان نباید نیروی نظامی در افغانستان داشته باشند و امنیت این اماکن را خود افغان ها تأمین خواهند کرد. با این حال در دو روز گذشته سیگنال هایی از سوی ترامپ به مذاکرات قطر ارسال شد که برخی علت بدون نتیجه باقی ماندن مذاکرات را همین سخنان ترامپ می دانند. ترامپ ابتدا گفت که عجله ای برای خروج از افغانستان ندارد و دلیلی برای معین جدول زمانی خروج نمی بیند و پس از آن هم گفت که آمریکا افغانستان را ترک نخواهد کرد و در نهایت 8600 نظامی آمریکایی در این کشور باقی خواهند ماند موضوعی که با اصل و روح مذاکرات در تضاد بود و به نوعی ادامه مذاکرات را در کما فرو برد.
  2. موضوع مهم دیگر موضوع دولت افغانستان است. طالبان به هیچ وجه تاکنون حاضر به گفت گو و به رسمیت شناختن دولت کابل نشده و در ادامه نیز خواهان چنین مسأله ای نیستند بلکه از نگاه آن ها پس از خروج نیروهای خارجی از افغانستان هرکس به عنوان شخص حقیقی سیاسی می تواند در مذاکرات بین الافغانی شرکت کند این در حالی است که امریکا پذیرش چنین چیزی را شکست برای خود می داند و تاکنون تمام تلاش خود را به کار بسته که طالبان با حکومت افغانستان به عنوان دولت قانونی وارد مذاکره شوند و این موضوع همچنان به عنوان یک مورد مهم اختلافی باقی مانده است.
  3. آتس بس موضوع و مورد مهم اختلافی دیگر است. طالبان پیش از این بارها اعلام کرده است که تا زمان خروج آخرین نیروی خارجی از افغانستان به مبارزه یا به زعم ان ها جهاد خود ادامه خواهد داد. امریکا به دنبال ان است که هم زمان با اعلام جدول زمانی نیروهای خود از افغانستان که ممکن است تا دو سال هم زمان ببرد طالبان اعلام آتش بس دائمی و فراگیر کرده و وارد روند صرفا سیاسی شوند. به نظر می رسد طالبان تاکنون با این موضوع مخالفت کرده است زیرا تبعات چنین تصمیمی در از دست دادن پایگاه اجتماعی و قدرت چانه زنی خود را درک می کند.
  4. آینده سیاسی افغانستان و نوع حکومت داری در آینده افغانستان از دیگر شکاف های اصلی در مذاکرات است. آمریکا 18 سال تلاش کرده تا ارزش های لیبرال دموکراسی غربی را در افغانستان پیاده کند و تا حدی توانسته این کار را انجام دهد. اکنون نیز آن ها برنمی تابند که تمام این ارزش ها را رها کرده و زیر پای تمام هزینه های خود در افغانستان بزنند. در آن سو اما طالبان قانون اساسی کنونی افغانستان را قبول نداشته و معتقد به برپایی امارت اسلامی با قانون اساسی مورد نظر خود در افغانستان هستند. با آنکه آمریکایی ها تاکنون بارها اعلام کرده اند که در آینده سیاسی افغانستان دخالتی نخواهند داشت و این موضوع را به به خود افغان ها سپرده اند اما سخت می شود باور کرد که آمریکایی ها در این گفته خود صادق باشند و به همین دلیل تاکنون بارها در مذاکرات بر سر این موضوع بحث و جدل کرده و همچنان ان را محلی برای اختلاف با طالبان می دانند.

    همین چهار محور اصلی کافی است تا نشان دهد مذاکرات میان امریکا و طالبان تاکنون نهایی نشده است و اگر حتی در برخی موارد هم به جمع بندی رسیده باشند با مخالفت اساسی در افغانستان روبرو خواهند شد که همین موضوع نیز توافق را به حاشیه خواهد راند. البته در این میان از مکر و حیله آمریکا برای پیشبرد اهداف تاکتیکی خود نباید غافل بود.

    و اما یک سؤال مهم و کلیدی در اینجا مطرح می شود که اگر تاکنون توافقی انجام نپذیرفته است سخنان دو طرف مبنی بر پیشرفت گسترده در مذاکرات و یا حتی نزدیک شدن به امضای توافق نهایی چیست؟

    شاید بتوان پاسخ این سؤال را اینگونه داد که توافقی نهان و نانوشته میان دو طرف اناجم شده است که همواره روند مذاکرات را مثبت ارزیابی کنند تا از این طریق هر دو طرف بتوانند برخی اهداف خود را در سایه این اعلام طاهری پیروز بودن توافقات به نتیجه نزدیک کنند.

    بی شک دولت ترامپ به دنبال آن است تا در آستانه انتخابات ریاست جمهوری با اعلام توافق با طالبان یک پیروزی بزرگ را برای خود رقم بزند و این موضوع را به سبد رأی خود بیافزاید. همچنین آمریکایی ها با این روش می توانند شرایط جدی را در افغانستان محک زده و اهرم های فشار جدی در برابر تصمیمات خود را بسنجند و از این طریق بتوانند در مورد آینده اهداف خود تصمیم سازی درست تری داشته باشند. واشنگتن همچنین در سایه این اعلام طاهری توافق می تواند سرپوش بزرگی بر ناکارآمدی های خود از جمله عدم توانایی برگزاری انتخابات ریاست جمهوری افغانستان گذاشته و بازی را به نحوی به نفع خود تمام کند که در عین بازنده بودن با ژست برنده از میدان خارج شود.

    از سوی دیگر طالبان با این کار توانسته اند متحد اصلی و جدی دولت افغانستان را در کنار خود نشان داده و بی اعتمادی گسترده ای میان واشنگتن و کابل ایجاد کنند واین موضوع باعث تضعیف دشمن می شود که تاکنون نیز در این امر تاحدی پیرو بوده اند. در کنار تضعیف دشمن طالبان حملات اساسی خود را آغاز کرده اند و رو به قدرت نمایی مجدد آورده اند تا نشان دهند که دیپلماسی و جنگ را می توانند همزمان پیروزمندانه به پیش برند و خود را قدرت تام برای آینده افغانستان معرفی کنند.

    بنابراین آنچه از طاهر و باطن مذاکرات میان طالبان و آمریکا برمی آید این است که در باطن تاکنون توافق جدی میان دو طرف حاصل نشده و هر دو تحفظی جدی برای عدم درز اطلاعات مذاکرات به بیرون داشته اند ولی در ظاهر و براساس توافق نانوشته از کامیابی در در این گفت گوها یاد می کنند. در واقع می توان گفت آن ها ژست توافق گرفته اند.

    .

منبع: خبرگزاری تسنیم
انتشار: بروزرسانی: 26 مهر 1398 شناسه مطلب: 272

به "گزارش، پایان دور نهم مذاکرات آمریکا &ndash طالبان؛ ژست توافق" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "گزارش، پایان دور نهم مذاکرات آمریکا &ndash طالبان؛ ژست توافق"

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید